Ingenieurs van de ziel

<
>
Ingenieurs van de ziel toont de geestdrift van de Russische Revolutie, wanneer de kunst én de werkelijkheid op een radicaal nieuwe leest worden geschoeid. Schrijvers bezingen de bouw van kanalen en stuwdammen. Maar hun opgewektheid, eerst nog spontaan en idealistisch, slaat om in een verplichte lofzang. Terwijl de kolossale waterwerken tot dwang en vernietiging leiden, bouwen de Sovjet-schrijvers onverminderd voort aan een illusiemaatschappij. Aan de hand van actuele reportages en verrassende inzichten voert Frank Westerman de lezer mee naar de dramatische ontknoping: het duel tussen schrijvers en waterbouwers dat de val van het Sovjet-imperium inluidt. Frank Westerman (1964) publiceerde onder meer El Negro en ik, waarvoor hij de Gouden Uil Literatuurprijs ontving. Ingenieurs van de ziel werd bekroond met de Dr. Wijnaendts-Franckenprijs en de J. Greshoffprijs en werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil. Het boek is in negen talen vertaald. Over de dwarsligger® De dwarsligger® is een compleet boek in een handzaam formaat. Een boek dat past in een handtas en zelfs in je broekzak of binnenzak. Een boek dat je overal en op elk moment kunt lezen. Met zijn kleine formaat 12 bij 8 centimeter en lichte gewicht gemiddeld nog geen 145 gram is de dwarsligger® met één hand vast te houden en dus gemakkelijk te lezen.
Lees meer >

Frank Westerman

Frank Westerman werd in 1964 geboren in Emmen. Hij groeide op in Assen. Hij studeerde Tropische Cultuurtechniek aan de Landbouwuniversiteit Wageningen. Voor zijn afstudeeronderzoek verbleef hij in 1987 in Peru, waar hij de pre-Columbiaanse irrigatiemethoden van Aymara-indianen in de Andes bestudeerde. Tevens schreef hij in deze tijd zijn eerste journalistieke reportages. Het werk beviel hem zo goed dat hij na zijn afstuderen verder ging als freelance journalist. Hij maakte reportages in Kameroen, Cuba, Mexico, Kameroen, Sierra Leone, Roemenië en voormalig Joegoslavië. In het literaire reistijdschrift Atlas (nummer zes) publiceerde Westerman het reisverhaal Het Goede Meer, over de sporen die een exploderend kratermeer in Kameroen achterliet onder wereldvermaarde vulkanologen en lokale herders.

In 1992 vestigde Westerman zich als Volkskrant-correspondent in Belgrado. Over deze tijd publiceerde hij eind 1994 De Brug over de Tara - zijn debuut. Hoewel het een non-fictie boek was, werd in de recensies vaak de nadruk gelegd op de stijl en het schrijversvakmanschap van Westerman. Dirk-Jan van Baar schreef in Intermediair: "Westerman is niet alleen journalist, maar ook een schrijver, en wel een hele goeie."

Westerman bezocht sindsdien als verslaggever van NRC Handelsblad tal van internationale brandhaarden. Over de val van Srebrenica in juli 1995 schreef hij een aantal onthullende artikelen. Hij werkte ook mee aan een IKON-documentaire over Srebrenica die werd bekroond met de Bronzen Luis voor tv-journalistiek. Het eindresultaat van al zijn naspeuringen was het boek Srebrenica, Het Zwartste Scenario, dat hij samen met collega-journalist Rijs schreef. Als enige Nederlandse verslaggevers wisten Rijs en Westerman drie keer door te dringen tot de enclave, waarbij ze oog in oog stonden met de Servische generaal Ratko Mladic. Ze gebruiken in het boek geheime VN-documenten en interviews met ooggetuigen om de oorlogsjaren van Srebrenica te reconstrueren. Niet alleen vanwege z'n inhoud, maar ook vanwege z'n vorm leest het boek als een thriller.

Tussen 1997 en 2002 woonde en werkte Frank Westerman als correspondent voor NRC Handelsblad in Moskou. Daar rondde hij zijn derde non-fictieboek af, De Graanrepubliek, dat in 1999 verscheen. De Graanrepubliek laat zien hoe het Nederlandse landschap in de afgelopen honderd jaar veranderd is, en wat de gevolgen daarvan zijn geweest voor mens en natuur. Daarvoor neemt Westerman als uitgangspunt twee gebieden in de provincie Groningen: de rijke kleigronden in het noordwesten en de armere veengebieden in het midden van de provincie die plaats moeten maken voor de 'Blauwe stad', een groot meer dat bestemd is voor recreatie en toerisme. Westerman volgt vooral de levensgeschiedenis van Sicco Mansholt, nazaat van rijke herenboeren die zijn grootschalige landbouwpolitiek tot diep in Europa zal laten doordringen - tot hij zelf van zijn geloof valt en de ecologische landbouw zal propageren.

Westermans volgende boek is een uitvloeisel van zijn verblijf in Rusland. In De ingenieurs van de ziel (2002) gaat hij op zoek naar de sporen van de Russische schrijver Konstantin Paustovski en diens tijdgenoten als Maxim Gorki, Andrej Patonov en Boris Pilnjak. Westermann concentreert zich vooral op hun 'waterbouw'-literatuur: literaire werken die de grote waterloopkundige werken van Stalin verheerlijkten, zoals De wolga mondt uit in de Kaspische Zee, Energie en De sluizen van Jepifan. Vooral een daarvan, De baai van Kara Bogaz van Paustovski, trekt zijn aandacht, omdat deze zij-baai van de Kaspische zee op sommige kaarten is verdwenen. "Daartoe ondernam ik twee reizen: een naar de baai van Kara Bogaz (althans naar de plek waar die volgens Paustovski moest liggen), en een denkbeeldige, parallel aan de eerste, dwars door de Sovjet-literatuur".

Meer boeken van deze auteur
10,00

Je bestelt en rekent af bij:

  • Boekenwereld.com: onze eigen boekwinkel
  • Veilig winkelen, bestellen en betalen
  • Regelmatig gratis e-books
Bindwijze
paperback
  • Taal: Nederlands
  • ISBN: 9789049801144
  • Pagina's: 493
  • Publicatiedatum: 08-10-2011

Gratis verzending vanaf €19,95

Op werkdagen voor 21.00 besteld, volgende werkdag in huis (NL)

10,00

Je bestelt en rekent af bij:

  • Boekenwereld.com: onze eigen boekwinkel
  • Veilig winkelen, bestellen en betalen
  • Regelmatig gratis e-books

Thuiswinkel waarborg

Onze veilige betaalmethoden:
  • Ideal
  • Mastercard
  • VISA
  • Bancontact
  • AfterPay

Bekijk de inhoud van dit boek ➔
Ingenieurs van de ziel toont de geestdrift van de Russische Revolutie, wanneer de kunst én de werkelijkheid op een radicaal nieuwe leest worden geschoeid. Schrijvers bezingen de bouw van kanalen en stuwdammen. Maar hun opgewektheid, eerst nog spontaan en idealistisch, slaat om in een verplichte lofzang. Terwijl de kolossale waterwerken tot dwang en vernietiging leiden, bouwen de Sovjet-schrijvers onverminderd voort aan een illusiemaatschappij. Aan de hand van actuele reportages en verrassende inzichten voert Frank Westerman de lezer mee naar de dramatische ontknoping: het duel tussen schrijvers en waterbouwers dat de val van het Sovjet-imperium inluidt. Frank Westerman (1964) publiceerde onder meer El Negro en ik, waarvoor hij de Gouden Uil Literatuurprijs ontving. Ingenieurs van de ziel werd bekroond met de Dr. Wijnaendts-Franckenprijs en de J. Greshoffprijs en werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil. Het boek is in negen talen vertaald. Over de dwarsligger® De dwarsligger® is een compleet boek in een handzaam formaat. Een boek dat past in een handtas en zelfs in je broekzak of binnenzak. Een boek dat je overal en op elk moment kunt lezen. Met zijn kleine formaat 12 bij 8 centimeter en lichte gewicht gemiddeld nog geen 145 gram is de dwarsligger® met één hand vast te houden en dus gemakkelijk te lezen.

Frank Westerman

Frank Westerman werd in 1964 geboren in Emmen. Hij groeide op in Assen. Hij studeerde Tropische Cultuurtechniek aan de Landbouwuniversiteit Wageningen. Voor zijn afstudeeronderzoek verbleef hij in 1987 in Peru, waar hij de pre-Columbiaanse irrigatiemethoden van Aymara-indianen in de Andes bestudeerde. Tevens schreef hij in deze tijd zijn eerste journalistieke reportages. Het werk beviel hem zo goed dat hij na zijn afstuderen verder ging als freelance journalist. Hij maakte reportages in Kameroen, Cuba, Mexico, Kameroen, Sierra Leone, Roemenië en voormalig Joegoslavië. In het literaire reistijdschrift Atlas (nummer zes) publiceerde Westerman het reisverhaal Het Goede Meer, over de sporen die een exploderend kratermeer in Kameroen achterliet onder wereldvermaarde vulkanologen en lokale herders.

In 1992 vestigde Westerman zich als Volkskrant-correspondent in Belgrado. Over deze tijd publiceerde hij eind 1994 De Brug over de Tara - zijn debuut. Hoewel het een non-fictie boek was, werd in de recensies vaak de nadruk gelegd op de stijl en het schrijversvakmanschap van Westerman. Dirk-Jan van Baar schreef in Intermediair: "Westerman is niet alleen journalist, maar ook een schrijver, en wel een hele goeie."

Westerman bezocht sindsdien als verslaggever van NRC Handelsblad tal van internationale brandhaarden. Over de val van Srebrenica in juli 1995 schreef hij een aantal onthullende artikelen. Hij werkte ook mee aan een IKON-documentaire over Srebrenica die werd bekroond met de Bronzen Luis voor tv-journalistiek. Het eindresultaat van al zijn naspeuringen was het boek Srebrenica, Het Zwartste Scenario, dat hij samen met collega-journalist Rijs schreef. Als enige Nederlandse verslaggevers wisten Rijs en Westerman drie keer door te dringen tot de enclave, waarbij ze oog in oog stonden met de Servische generaal Ratko Mladic. Ze gebruiken in het boek geheime VN-documenten en interviews met ooggetuigen om de oorlogsjaren van Srebrenica te reconstrueren. Niet alleen vanwege z'n inhoud, maar ook vanwege z'n vorm leest het boek als een thriller.

Tussen 1997 en 2002 woonde en werkte Frank Westerman als correspondent voor NRC Handelsblad in Moskou. Daar rondde hij zijn derde non-fictieboek af, De Graanrepubliek, dat in 1999 verscheen. De Graanrepubliek laat zien hoe het Nederlandse landschap in de afgelopen honderd jaar veranderd is, en wat de gevolgen daarvan zijn geweest voor mens en natuur. Daarvoor neemt Westerman als uitgangspunt twee gebieden in de provincie Groningen: de rijke kleigronden in het noordwesten en de armere veengebieden in het midden van de provincie die plaats moeten maken voor de 'Blauwe stad', een groot meer dat bestemd is voor recreatie en toerisme. Westerman volgt vooral de levensgeschiedenis van Sicco Mansholt, nazaat van rijke herenboeren die zijn grootschalige landbouwpolitiek tot diep in Europa zal laten doordringen - tot hij zelf van zijn geloof valt en de ecologische landbouw zal propageren.

Westermans volgende boek is een uitvloeisel van zijn verblijf in Rusland. In De ingenieurs van de ziel (2002) gaat hij op zoek naar de sporen van de Russische schrijver Konstantin Paustovski en diens tijdgenoten als Maxim Gorki, Andrej Patonov en Boris Pilnjak. Westermann concentreert zich vooral op hun 'waterbouw'-literatuur: literaire werken die de grote waterloopkundige werken van Stalin verheerlijkten, zoals De wolga mondt uit in de Kaspische Zee, Energie en De sluizen van Jepifan. Vooral een daarvan, De baai van Kara Bogaz van Paustovski, trekt zijn aandacht, omdat deze zij-baai van de Kaspische zee op sommige kaarten is verdwenen. "Daartoe ondernam ik twee reizen: een naar de baai van Kara Bogaz (althans naar de plek waar die volgens Paustovski moest liggen), en een denkbeeldige, parallel aan de eerste, dwars door de Sovjet-literatuur".

Meer boeken van deze auteur