Zin in de zomer

Vorige week was het op een ochtend spiegelglad buiten; uitgegleden (gelukkig zonder kinderen) en daar lag ik op straat. Pijnlijk been, maar geen groot leed. En toen ik eenmaal binnen was met een warme kop koffie in de handen? Toen waande ik me in de zomer. Momenteel zijn we aan het puzzelen met onze zomeraanbieding, en dat is veel leuker dan ijspret! 

Ouder app

Mijn kind was nog geen maand oud toen bureauredacteur Tamara mij vertelde over de plannen om een Ouder app-dwarsligger® te maken. Een ultieme bijbel voor ouders van kinderen tussen de vier en de twaalf jaar. Vóór mijn zwangerschapsverlof had ik jarenlang als redacteur op een tijdschriftenredactie en als freelance redacteur/journalist/corrector/etc. gewerkt. Wat zou het fantastisch zijn als ik op de een of andere manier mee kon werken aan deze uitgave! Tamara vertelde namelijk ook dat ze onvoldoende tijd had om het allemaal zelf te doen. Ik kon me geen betere opdracht bedenken om mijn leven als Werkende Moeder te beginnen!
 

Valentijnsgedachten

Naar woord

Een woord dat een belangrijke rol speelt in mijn functie en waar ik eigenlijk best een hekel aan heb is ‘deadline’. Ik vind het een overdreven dramatisch en naar woord. Het zou wat zijn, zeg. Zit ik hier hard te werken om een stapeltje dwarsliggers® te maken en oeps, het is vijf voor vijf op de dag van de deadline. In de verte hoor ik iemand een bevel schreeuwen en dan gemarcheer… dat steeds dichterbij komt. Het zweet loopt in straaltjes over mijn rug en ik kan me niet meer concentreren. Dan vliegt de deur van mijn kamer open en drie mannen in het zwart met geweren in hun hand stormen naar binnen. Ze blijven voor me staan en kijken op de klok… twee voor vijf… een voor vijf… vijf uur… RAKKETAKKETAK! De volgende dag is er een korte herdenkingsdienst op de uitgeverij met veel thee en taart en ijs. Een collega zingt een zelfgeschreven lied. ‘She did not meet her deadline and so she met her Maker.’ En dan mag iemand anders het proberen.

Blèèh

Met enig lood in mijn potlood probeer ik weer een blog neer te pennen. Wat is januari toch een megasaaie maand. Geen donder te melden. Sinterklaas en de Kerstman zijn allang weer terug naar Spanje en Finland. Wat rest zijn de kerstglitters en dennennaalden tussen de plankenvloer en de overtollige vetrolletjes (een horizontaal wasbordje, zeg maar). Met dank aan de copieuze kerstdiners en teveel oliebollen en appelflappen.

Gelukkig is mijn jongste 10 januari 17 geworden, dus dat heeft nog voor enige feestelijkheid gezorgd. Met zeventien-jarigen heb je namelijk altijd andere feestjes dan je verwacht had…

Trending topic?

Het lijkt zo makkelijk. Een verhaaltje schrijven kan toch iedereen? En een artikel of een blog schrijven moet mij toch ook wel lukken? Maar een échte blog schrijven? Een blog schrijven met inhoud, een blog waar lezers écht relevante informatie uit kunnen halen en een blog die kwalitatief ook goed is? Dat is dus veel moeilijker dan veel (beginnende) bloggers denken.

Dwarligger original

Een paar weken geleden werd er historie geschreven op dwarsligger HQ: vrijdag 9 december werd de inkt gezet onder de allereerste uitgeefovereenkomst tussen een geweldige auteur en Uitgeverij dwarsligger. Deze zomer ligt er dan een heuse dwarsligger® original in de winkel.